Toespraak, uitvaartdienst Miranda.

Tekst Ton Souverein Voorzitter;

Geachte aanwezigen, Familie, Ronald, kinderen van Miranda en Ronald.

Vandaag is een eigenaardige dag, een vreemde dag, een dag zonder Miranda. Alle dagen die volgen zullen ook dagen zonder Miranda zijn. Miranda, zo een sprankelende en enthousiaste vrouw. Ze wist altijd anderen aan te steken en te motiveren, we voelden ons prettig bij haar. Dat laat het grote aantal aanwezigen hier wel zien. We zullen je ongelooflijk gaan missen.

Ik spreek hier namens Gemeentebelangen – het bestuur, de fractie, de wethouders en de leden van Gemeentebelangen, waar Miranda de afgelopen jaren zo veel voor gedaan heeft.

Miranda werd lid van GB in 2005. Zij was fractieassistente in de periode 2006 tot 2010. Ik was zelf toen nog niet eens bij gemeentebelangen. Pas in 2009 werd ik lid van Gemeentebelangen en in 2010 kwam ik in de raad en – zelf nog onervaren, ik woonde nog maar kort in dit gedeelte van het land- kwam ik in aanraking met Miranda die heel veel wist. De bevolkingskrimp, het sluiten van sommige scholen, de sanering van het aantal dorpshuizen – de krimp en de bezuinigingen raakten ons toen hard. Miranda was daar heel druk mee, wilde dat dit zo fatsoenlijk mogelijk ging. Vanaf 2010 tot 2014 heb ikzelf samen met Miranda in de fractie van Gemeentebelangen gezeten. Er ontstond al snel een sfeer van kameraadschap; we voelden al snel dat we elkaar wat meer over onze gevoelens over zaken konden vertellen, terwijl we dat dan niet zo direct tegenover anderen deden.

En ik heb m’n oor zo hier en daar te luisteren gelegd bij anderen die met haar samengewerkt hebben bij GB:

Het maatschappelijk belang stond bij Miranda voorop. Miranda luisterde naar de burgers, had vele directe contacten. En ook al was iets tegen de opvatting van Miranda – als de meerderheid een andere mening had, accepteerde ze die. Ze was er voor de inwoners en niet voor haarzelf. Dat heb ik zelf ook wel in fractievergaderingen meegemaakt.

Voor Miranda was harmonie en eenheid uitstralen belangrijk: een citaat uit 2015 van haar, als antwoord op de vraag : “wat is binnen GB belangrijk voor jou?:

Het ‘spul’ in het gareel houden! Als dit goed gaat, hebben we een goede band met elkaar en dat stralen we ook uit!

Discipline, open minded, respect voor elkaar! Binding, om één stem te laten horen.

Ja Miranda, Je kon veel, je kon organiseren: ledenvergaderingen, verkiezingsbijeenkomsten. Je had ideeën. Heel creatief ook was je met de verkiezingscampagnes. De gekke gele wuppies waren een idee van jou; Het bestuur destijds dacht nog wel: “wat moeten we daarmee”, maar het pakte goed uit. Je begreep dat een gek, leuk hebbedingetje – en dan iets heel anders dan een traditionele ballpoint – toch heel belangrijk was.

Miranda was direct. Geen dubbele agenda’s. Je wist wat je aan haar had.

“Het spul bij elkaar houden, ging ook goed door een dosis humor: Als Miranda een idee op tafel bracht en er kwam kritiek op, dan zei ze: Die kritiek heb je omdat het niet jouw idee is”.

En dan toerisme, waar Miranda, toen ze nog werkte volop en met de haar kenmerkende enthousiasme in werkte. Ik herinner me dat we met een afvaardiging van gemeentebelangen eens gingen praten met Gemeentebelangers van de gemeente AA en Hunze, onze buurgemeente, over de mogelijkheden van een gezamenlijke aanpak. Miranda liet iedereen, en mij zeker, versteld staan van haar kennis op dit gebied. Ze kende alle belangrijke spelers op dat gebied, noemde namen die ertoe deden, deed aanbevelingen, ze had een visie… ik had haar nog nooit in die kwaliteit horen praten, en was er echt beduusd van gewoon.

En wat was Miranda gelukkig met Ronald. Ze vertelde me dat wel; een nieuw leven begon voor haar. Toen ze van haar ziekte wist, prijsde ze zichzelf gelukkig met een man als Ronald, die onverkort achter haar stond en bleef staan. Triest dat het dan zo kort daarna weer eindigt.

Het noodlot sloeg toe op 1 maart 2016 toen Miranda op de grond viel in de hal van het gemeentehuis. Tegen de burgemeester die over haar heen gebogen stond excuseerde zij zich nog voor haar val. Nader onderzoek leerde dat Miranda een kwaadaardige hersentumor had. Een tijd van onderzoeken en onzekerheid volgde. Van 2010 tot 2019 is Miranda raadslid geweest. In 2018 nog fractievoorzitter, een lastige job die veel van iemand vraagt. Maar Miranda kon op draagvlak rekenen en was een stabiliserende factor in de fractie. Begin 2019 besloot Miranda dat het zo genoeg was, en dat zij de haar resterende kracht wilde wijden aan haarzelf en gezin.

Nog op de laatste gezellig avond van GB in april dit jaar in het Boshof in Odoorn waren Miranda en Ronald nog present. Zij vertelde de aanwezigen nog over haarzelf en haar situatie; ze was toen nog redelijk goed.

Lieve Miranda, als Gemeentebelangen Borger-Odoorn zijn we zo dankbaar voor de tijd, energie en betrokkenheid die je al die jaren gegeven hebt. We zullen je missen.

Wij als wensen jou Ronald, en jullie kinderen, kracht om met dit verlies om te kunnen gaan.